მწვავე კორონარული სინდრომი
ტერმინი მწვავე კორონარული სინდრომი აერთიანებსმიოკარდიუმის მწვავე იშემიისათვისდამახასიათებელ კლინიკურ სიმპტომებს და მოიცავსმიოკარდიუმის ინფარქტს ST სეგმენტის ელევაციით,მიოკარდიუმის ინფარქტს ST სეგმენტის ელევაციის გარეშე და არასტაბილურ სტენოკარდიას. აღნიშნული პათოლოგიების გაერთიანება ერთი სახელწოდების ქვეშ განპირობებულია მათი საერთო პათოგენეზით:
- ათეროსკლეროზული ბალთისგასკდომა
- თრომბოზი, რისი მიზეზიც სისხლის შედედების უნარის მატება, თრომბოციტებისაგრეგაციის გაძლიერება, სისხლის შედედების სისტემის აქტივაცია და/ან ფიბრინოლიზისინჰიბირებაა
- ლოკალური (გვირგვინოვანი არტერიების, სადაც აღინიშნება ათეროსკლეროზული ბალთა) ან ზოგადი ვაზოკონსტრიქცია
- მიოკარდიუმის ჟანგბადზე მოთხოვნილების გაზრდა (მაღალი არტერიული წნევა, ტაქიკარდია)
